Na de tweede wereldoorlog kende het liberalisme in Vlaanderen een dieptepunt. Net op dit moment, in 1946, stonden er jongeren op om een nieuwe Antwerpse Liberale studentenvereniging op te richten. De studenten wilden een kentering in Antwerpen. Zij pleitten voor vertegenwoording van de studenten aan de officiële hogere onderwijsinstellingen van Antwerpen, waren begaan met de achteruitgang van de Liberale beweging en met schrijnend gemis aan jonge, Vlaamsgezinde intellectuelen die de gedachten in partijmiddens en in meer uitgebreide kringen zouden verdedigen. In 1947 staken zij de hoofden bij elkaar en, op een dag in april 1947 werd het ALSV opgericht. De eerste voorzitter heette André Heyneman. Het Antwerps Liberaal StudentenVerbond werd in oktober 1947 omgedoopt tot LVSV – Antwerpen.
Emiel Janssens zou daarop drie jaar voorzitter zijn, waarna hij afstudeerde en met soldatenpak ging strijden tegen het “rode gevaar” in het toenmalige Korea… Wat volgde was een rijke geschiedenis waar geestdrift en inspanningen, desillusies en moeilijkheden, heerlijke gebeurtenissen en feesten elkaar opvolgden. Vandaag heeft het liberalisme opnieuw nood aan frisse ideeën die buiten de politieke arena en bijbehorend politiek getouwtrek dienen te ontstaan. Studenten zoals wij dienen nu en later hun verantwoordelijkheid hierin op te nemen om steeds overal te strijden voor ieders vrijheid en de vlam van het liberalisme levend te houden. Semper Libertate Certandum!
LVSV – Antwerpen heeft lange tijd in het studentenleven aanwezig geweest maar zoals alle politieke clubs heeft zij ook te lijden gehad onder erosie. De jaren negentig staan niet bekend binnen het studentenleven als zijnde een vruchtbare periode. In tegenstelling tot andere clubs heeft LVSV zich wel staande kunnen houden en kan zij sinds 2005 genieten van een nieuw elan. Dat hierbij vast is gehouden aan de beginselen zoals ze in 1947 werden opgesteld hoeft niet te verwonderen, al zijn ze aangepast aan de steeds veranderende Antwerpse context. “Sapere Aude” zoals Kant al opmerkte, is niet enkel een leuk citaat, het is een terechte aanklacht tegen de intellectuele vervlakking die we meemaken in Vlaanderen. Daarom staat LVSV open voor discussie en eigen inbreng, meer dan bij andere clubs het geval kan zijn.
Het LVSV – Antwerpen onderwerpt tenslotte haar denken enkel aan de feiten zelf en staat los van dogma’s, partijlijnen, belangengroepen en vooroordelen zoals de grote liberaal Poincaré het voorstelde.
Het LVSV is en blijft op de allereerste plaats een studentenvereniging. Doorheen haar geschiedenis is het LVSV, net zoals andere Antwerpse clubs, wel afgestapt van de traditionele studentendoop en het schachtensysteem. Maar voor de rest behoudt de club de traditionele symbolen van het Antwerpse studentenleven.
Voor meer archiefbeelden, neem zeker eens een kijkje op facebook!