Slaag het menu over
Onze alma mater haalt weeral het nieuws. “Antwerpse student drinkt teveel” kopt een krant. De Antwerpse professor Van Hal is na grondig onderzoek tot deze conclusie gekomen. De parameter voor teveel is de magische grens van 21 eenheden alcohol per week geponeerd. Een andere alarmerende grens zou die van 6 glazen alcohol per gelegenheid zijn. Op basis van deze categorisering komen de onderzoekers tot de conclusie dat een op 10 studenten een zeer problematische drinker is en 1 op 6 een keer per week aan comadrinken doet. Het behoeft geen betoog dat deze cijfers niet enorm coherent zijn met de realiteit. Een van de grootste problemen die ik zie met de statistieken is dat zij absoluut ongegrond arbitrair zijn. Stel dat men één zware cantus per week doet en voor de volgende 6 dagen en 20 uur resoluut aan geheelonthouding doet . Volgens deze categorisering is hij dan een problematische drinker. Elke student weet dat dit niet zo is. Ook het nuttige van 6 glazen alcohol per dag kan op een dag met weinig lesuren en zonnige terrasjesweer meermaals voorvallen. Hier ligt dan weer het probleem dat onvoldoende rekening werd gehouden met de tijdslengte.
Begrijp me vooral niet verkeerd : ik ontken of onderschat de schadelijke werking van overmatig of problematisch alcoholgebruik allerminst. Ook de media moeten hier zeker met een beschuldigende vinger worden gewezen, uit hun artikels komen groteske zwart-wit tegenstellingen tevoorschijn. Een broodnodige nuancering ontbreekt waardoor het lijkt of je op de Stadscampus struikelt over de zatlappen die hun roes liggen uit te slapen op de trottoir. De UA kondigde dan een actief begleidingsprogramma aan : geruchten gaan van een informatieve website tot het actief betuttelen van de zogehete ‘probleemgevallen’. Daarmee gaat Antwerpen weer zeer kort door de bocht voor de groot groeiende studentenstad van Vlaanderen. Na recentelijk ook de traditionele studentendopen aan banden te hebben gelegd en een politiecamera op de ossenmarkt te laten installeren, probeert de UA haar greep op het nachtelijke studentenleven te versterken. Daarom mijn oproep : ‘laat de studenten hun studentenleven ten volle beleven’. Stuur geen populistische en ongenuanceerde persberichten over je studentenbevolking de pers in en brandmerk zij die ten volle student zijn niet. Al eeuwenlang kappen de studenten het goudgele gerstenat naar binnen. Cantussen , td’s en caféhangen worden tot een kunstvorm verheven in je studententijd. De continuïteit van het traditionele studentenleven geeft de studenten zekerheid in een wereld die vaak killer wordt. De mooiste tijd van je leven wordt achteraf vol weemoed gezegd : wel laat hem ons te volle beleven. Kijk naar de intellectuele elite van parlementairen tot cardiologen : grotendeels ex-studenten of praesidiumleden. Is ook één op de 6 daar problematisch drinker?
Daarbij komt ook nog dat het liberalisme een verhaal is waarbij de volgende twee concepten van onschatbare waarde zijn : individuele vrijheid om te doen wat men wil, ongepaternaliseerd of onbetutteld, en individuele verantwoordelijkheden. Zoals ik al aantoonde wordt de individuele vrijheid dus aan banden gelegd en beledigt de UA haar studentenkorps. Zij twijfelt aan de verantwoordelijkheidszin van de cantusgangers en studenten. Denkt de UA werkelijk dat studenten met een echt probleem geen hulp zoeken of kunnen terugvallen op een vriendenkring? Het laatste wat we nu nodig hebben lijkt mij een ‘nanny-university’ die het als haar morele plicht beschouwt het studentenleven te brandmerken en te paternaliseren.
Tenslotte zou ik graag hebben dat de prioriteit van de UA wordt gelegd bij zaken waar u de studenten echt mee helpt : een uitbreiding van het computerarsenaal, een werkende technische ploeg voor de beamers in de Meerminne, een efficiëntere administratie of een versterking van het ondersteunend personeel die ik nu vaak tegen het enorme werk dat de studentenaangroei meebracht zie vechten. Nuanceer of perfectioneer dan ook het het onderzoek, in plaats van de media je studentenpopulatie te stigmatiseren.
