Slaag het menu over
De vraag is niet of er een nieuw "grootjansgebaar" nodig is. De vraag is of men bereid is dit gebaar aan een libertaristische generatie te geven i.p.v. aan het groepje links-liberalen dat onze generatie telt. Zelfs de Sp-a kan tegenwoordig meedingen naar hun stem, zo groot is de homogenisering geworden...
Wil de VLD de schade die partijen zoals Lijst Dedecker hen toebrachten en zeker nog zullen toebrengen beperken dan moet men de waarheid erkennen: het linkse beleid heeft zijn nut gehad maar de slinger is te ver aan het doorzwaaien. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de resultaten van de recente studie over islamofobie in Vlaanderen. Hoewel de resultaten ergens heel verontrustend en onverwacht zijn is de reactie van Marino Keulen dat niet.
"Volgens Keulen is het vooral de negatieve beeldvorming in de media die zorgt voor achterdocht tegenover de islam. 'Mensen voelen zich onveilig door wat ze in de media zien en horen over grote terreurdaden, terwijl gewone moslims die daden evengoed verafschuwen. Bovendien kennen we elkaar niet echt goed, en onbekend maakt onbemind. ... We kunnen niet ontkennen dat we veertig jaar lang de moslims genegeerd hebben. Maar nu doen we wel inspanningen, zoals de erkenning van moskeeën". (destandaard.be 27/01/2009)
Hoe pakken de heren politici de situatie aan waarbij er een religie is waar het grootste deel van de bevolking weigerachtig tot haatdragend tegenover staat? Juist, laten we hen subsidiëren en erkennen, dat lijkt mij ook een logische conclusie... (Waar is dat leesteken voor sarcasme wanneer je het nodig hebt?) Een opiniepeiling op de website van DeMorgen wijst uit dat 60% van de stemmers meent dat de islamitische cultuur niets kan bijdragen aan de onze. Hoeveel procent zou dit zijn zonder de bias die optreedt omwille van het feit dat DeMorgen sinds mensenheugenis een links bolwerk is?
Ik wil niet zover gaan om te stellen dat deze cultuur de onze niet kan verrijken. Alle kennis verrijkt, ook de kennis die we verkrijgen via de islamitische cultuur. We moeten alleen opletten dat we niet verstikken door onze drang naar verrijking, want objectief gezien heeft de islamitische cultuur wel de neiging om verstikkend te werken.
We moeten terug durven ons kritisch op te stellen en ons los te maken van het politiek correcte, dit alles zonder te vervallen in racisme. We moeten weer durven libertaristisch te zijn. Zo ook met het economische beleid.
Kleine bedrijven die op de fles gaan laat men aan het lot over maar de bron van de economische crisis gaat met subsidiëren. Lang leve het vernieuwde communisme... Ik besef ten volle dat er stappen moesten worden ondernomen om de instorting van de gehele economie te voorkomen maar om dit te doen door de slechtste kenmerken van het kapitalisme te combineren met de slechtste kenmerken van het communisme? Dat gaat me toch even het petje te boven. Waarom zouden we overheidsgelden moeten gebruiken om mensen die de hele economie hebben gedestabiliseerd vanuit hun ivoren toren uit de rats te helpen?
Laten we de zaak even vanuit een ander perspectief bekijken. Indien er iemand uit je omgeving een bakkerij begint en je verwacht een stevige winst te kunnen maken door te investeren in de zaak zullen er weinig mensen twijfelen. Is het brood dat hij maakt echter steenhard, zie je de ratten lopen in de werkplaats, gebruikt hij rotte vruchten voor zijn taarten,... kortom ben je er vrijwel zeker van dat de zaak zal uitdraaien op een financiële kater, dan gaat er niemand investeren. Althans niet zonder zeer zware garanties. Stel dat er geen afdoende garanties worden gegeven en iemand die je niet kent steelt het geld uit je beurs om het vervolgens in de bakkerij te investeren, wat doe je dan? Je gaat naar de overheidsdiensten en klaagt hen aan voor diefstal. Maar wat doen we nu? Het is immers de overheid die ons besteelt en er is niets dat we er aan kunnen veranderen, dat hebben we het laatste jaar afdoende gemerkt. Het is tijd voor een nieuwe generatie die de moed heeft om te erkennen dat er moet gemorreld worden aan de vaste structuren. Een generatie die niet bang is om niet gewoon tegen enkele heilige huisjes te schoppen maar ze gewoon onder de voet durft lopen. Zullen de gevestigde machten dit onder ogen durven zien of zullen we pas de kans krijgen in te grijpen als het reeds te laat is? Heren politici, wij zijn klaar voor de wereld. Zijn jullie klaar voor ons?
Bij de vorming van de nieuwe federale regering werd de zogenaamde ‘bloedarmoede' van de Vlaamse liberalen onderwerp van gesprek.Er zou bij hen een probleem zijn met de ‘tussengeneratie'. Dit is wat kort door de bocht. Er staan wel degelijk blauwe opvolgers klaar om in de voetsporen van Verhofstadt, Dewael of De Gucht te treden. Zoals dat
ook in het verleden het geval was toen Grootjans, Vanderpoorten en De Clercq oor hen de baan ruimden.
Is een bladzijde bij de Vlaamse liberalen omgeslagen? Ja en neen. Verhofstadt zal in de campagne voor de komende verkiezingen ongetwijfeld een belangrijke rol spelen. Een zitje in de Europese Commissie zal voor Karel De Gucht geen fin-de-carrièrebaan zijn, en ook Dewael zal invulling willen geven aan zijn kamervoorzitterschap. Het is verkeerd uit de recente ontwikkelingen te besluiten dat het triumviraat bij het huisvuil is gezet. Maar dit wil niet zeggen dat er helemaal niets aan de hand is. Open Vld is niet onder kleerscheuren uit het politieke avontuur van de jongste maanden gekomen.
Er was de jongste tijd veel kritiek op de regeringsdeelname, zowel binnen als buiten. Het was niet van harte om maandenlang een regering te steunen met aan het hoofd een premier die met dat ene dodelijke zinnetje "Wie gelooft die mensen nog?" de Vlaamse liberalen een blijvend trauma heeft bezorgd. Aan de buitenwereld werd wel voorgehouden dat Open Vld in de regeringen-Leterme constructief meewerkte, - toen het land politiek in puin lag, werd zelfs Verhofstadt opnieuw van stal gehaald -, maar binnenskamers werden de verkiezingswonden gelikt en was de revanchedrang heel groot. Leterme verdween, maar in de plaats kregen de Vlaamse liberalen te maken met een premier uit de oude CVP aan wie Verhofstadt en co ook niet zo'n beste herinneringen hebben. Dat bleek nog toen na het vertrek van Leterme er een keihard blauw veto kwam tegen Jean-Luc ehaene als nieuwe premier. Een boegbeeld van de aloude CVP die Verhofstadt in zijn eerste burgermanifest zo had bestreden, - "in werkelijkheid is geen enkele partij zo diep gecorrumpeerd door de macht als de CVP, met haar vele zielen in één borst", zo schreef hij -, de CVP die Verhofstadt in 1988 dumpte en tegen wie hij jaren moest oppositie voeren. De CVP die uiteindelijk met de hulp van een dioxinecrisis na de verkiezingen in 1999 door Verhofstadt ten val werd gebracht en waardoor meteen een hele generatie CVP'ers, onder wie ook Herman Van Rompuy (!), van het toneel verdween. Die generatie is met Herman Van Rompuy als premier plots echter helemaal terug en het wordt uitkijken hoe Open Vld hiermee zal omgaan. Er openen zich misschien interessante perspectieven voor de nieuwe generatie liberalen. Zij hebben nooit oog in oog gestaan met de oude CVP'ers en zijn dus niet door het verleden besmet. Misschien dat zij wel eens het cement zouden kunnen zijn om van de nieuwe regering toch nog iets goeds te maken. Het zou die liberale generatie alleszins het krediet geven om de grote sprong naar de toekomst te maken. De Vlaamse liberalen moeten daarom nu de zachte generatiewissel inzetten, hun politieke leiders koesteren en gelijktijdig hun nieuw talent alle kansen geven.
Natuurlijk zal de nieuwe generatie liberalen het niet gemakkelijk krijgen om hun bevlogen voorganger Verhofstadt en zijn tijdgenoten te evenaren, maar er zal een tijd komen dat de fakkel zal moeten worden doorgegeven. Dat gebeurde ook zo in het verleden. Tijdens de oprichting van het Centrum Frans Grootjans begin december in Antwerpen omschreef Guy Verhofstadt in zijn gelegenheidstoespraak dit nog heel treffend. "Toen de liberale jongeren onder leiding van Verhofstadt en Dewael in 1979 op een ideologisch congres in Kortrijk zeer extreem-liberale standpunten innamen, was het gewezen partijvoorzitter en minister Frans Grootjans die hen als eerste in bescherming nam.
Toen ze resolutie na resolutie door het congres joegen, kwamen oudgedienden in het geweer. Ze beweerden dat de jongeren op zoek waren naar goedkoop en modieus succes, en dat ze hun toon moesten matigen. Op dat ogenblik stond Frans Grootjans recht, keerde zich met al zijn gezag naar de zaal en zei de voor de Vlaams-liberale beweging, en de generatie Verhofstadt-Dewael onvergetelijke woorden: "Als we deze standpunten aanvaarden dan zullen we met zijn allen veel liberaler moeten zijn'. Hij zette zich opnieuw neer en keurde alle congresresoluties van de jongeren goed." Met die woorden trok Frans Grootjans een streep onder de periode waarin hijzelf, Herman Vanderpoorten en Willy De Clercq de politieke leiding hadden en gaf hij aan een hele generatie nieuwe Vlaamse liberalen de kans om het roer over te nemen. Hij had toen de moed om op zeer uitgesproken wijze de fakkel over te dragen aan een generatie jongeren die later hun stempel zou drukken op de Belgische politiek. Misschien is er opnieuw een "Grootjansgebaar nodig" ?
