Vrouwen aan de haard
Het opiniestuk van Bart de Wever ‘Vrouwen aan de top’ in de standaard zorgde voor tumult en een toestroom van wederwoorden. Ondermeer Eva Brems, Kathleen Van Brempt en Marc Reynebeau namen de controversiële tekst onder de loep.
Er zijn ruw geschat evenveel mannen als vrouwen op deze wereld. Maar wanneer we naar de wereldtop kijken, zowel op politiek vlak als in de bedrijfswereld, kunnen we deze diversiteit niet terugvinden. In 2010 is er vastgesteld dat er in België slechts 7 procent vrouwen in de raden van bestuur van beursgenoteerde vennootschappen waren.
Daarom staat er sinds dinsdag 8 februari de invoering van wettelijke quota voor de vertegenwoordiging van vrouwen in de raad van bestuur van beursgenoteerde ondernemingen op de agenda van de commissie Handels- en Economisch Recht van de Kamer. Daar liggen vijf wetsvoorstellen van Groen!, SP.A, PS, CD&V en CdH, die deze quota willen opleggen. Een grote tegenstander is het VBO (vertegenwoordiger van alle Belgische beursgenoteerde vennootschappen).
De vraag is niet of er een nieuw "grootjansgebaar" nodig is. De vraag is of men bereid is dit gebaar aan een libertaristische generatie te geven i.p.v. aan het groepje links-liberalen dat onze generatie telt. Zelfs de Sp-a kan tegenwoordig meedingen naar hun stem, zo groot is de homogenisering geworden...
Wil de VLD de schade die partijen zoals Lijst Dedecker hen toebrachten en zeker nog zullen toebrengen beperken dan moet men de waarheid erkennen: het linkse beleid heeft zijn nut gehad maar de slinger is te ver aan het doorzwaaien. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de resultaten van de recente studie over islamofobie in Vlaanderen. Hoewel de resultaten ergens heel verontrustend en onverwacht zijn is de reactie van Marino Keulen dat niet.
Op maandag 6 oktober werd ons land opnieuw getroffen door een nationale actiedag. Honderden vakbondsmilitanten kwamen op straat om de eis voor meer koopkracht kracht bij te zetten. Regionale bedrijven werden geblokkeerd, trams en bussen reden slechts sporadisch uit en de treinstellen bleven koppig stilstaan.
De koopkrachteis van de vakbonden is gegrond op de economische onzekerheid van de afgelopen maanden. Nadat eerst de olieprijs recordhoogten bereikte, is vervolgens een wereldwijde financiële crisis uitgebroken. Bovendien is de afgelopen jaren de voedselprijs stelselmatig gestegen sinds de ecologisten het paard van Troje binnenhaalden door de handel en het gebruik van biobrandstoffen te promoten.
In 2002 zei toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel dat de Belgische wapens moesten dienen om in Nepal "de prille democratie" te verdedigen.
Waar de Himalaiastaat Nepal in 2002 nog een prille democratie werd genoemd, is ze België intussen minstens al op één punt voorbijgestoken. In Nepal is de koning namelijk afgezet. Het zijn vooral de voormalige maoïstische opstandelingen -die de grootste groep vormen in het parlement- die snel van koning Gyanendra af wouden. Mijn vraag is waarom iets wat in Nepal kan, ook hier niet zou kunnen? Of is de afzetting in Nepal juist een goed teken? Ik las dat het aantal landen waar men deze achterlijke middeleeuwse anomalie maar blijft instant houden -lees financieren-, intussen gedaald zou zijn tot 18. Zoals gewoonlijk loopt België niet vooraan waar het aankomt op het afschaffen van achterlijke dingen, maar ik stel toch voor om te proberen om niet bij de 17 laatste te eindigen. Niet al te ver vanachter in de staart moet voor België misschien nog haalbaar zijn.
Tijdens het voorbije LVSV-jaar, wat overigens zeer goed was, is me opgevallen dat de discriminatie tegen homeschoolers niet echt gekend is, vandaar dit tekstje. Waar het precies om gaat is de verdeling van het zogenaamde “schoolgeld”.
Voor ieder kind dat naar school gaat krijgt de school een bedrag van 5000 a 6000 Euro per kind en per jaar. (Deze cijfers zijn voor het middelbaar onderwijs, voor het lager onderwijs is het iets minder). De vraag is waarom kinderen die niet naar school gaan geen recht hebben op dat geld.
Een goede twee jaar geleden al voelde ik mij in mijn liberale eer gekrenkt door een artikel in Het Belang van Limburg. In het normaal o zo mondaine Dilsen-Stokkem vond immers een ware razzia plaats. Enkele jonge schurken hadden het aangedurfd om een pokertornooi te organiseren. Mits er inschrijvingsgeld was vereist (maar liefst zo'n vijf euro, stel je voor!) en er op de koop toe dan ook nog eens geen vergunning was aangevraagd bij de bevoegde administratieve overheid handelde men immers niet volgens de wet. Nog sterker: men vond de schending blijkbaar zo flagrant dat er onmiddellijk moest ingegrepen worden; er werd een heuse razzia gehouden. De Grondwetkenners onder ons weten nochtans dat er zeer behoedzaam moet omgesprongen worden met preventieve maatregelen t.a.v. grondrechten (in casu de vrijheid van vergadering). Maar in deze zaak vond de politie (in samenwerking met de befaamde -lees in liberale kringen: beruchte- Kansspelcommissie) het absoluut noodzakelijk om, nog voor het pokertornooi goed en wel een aanvang had genomen, op een drastische wijze in te grijpen. Zowat alles wat aangetroffen werd werd immers in beslag genomen: het inschrijvingsgeld, de pokerchips, kaarten, computer en laptop. Hierbij moet benadrukt worden dat inbeslagname van goederen een behoorlijk verregaande maatregel is. Het duurt immers vaak maanden (na ettelijke aanmaningen van betaling, boedelbeschrijvingen van deurwaarders en dergelijke meer) eer men in sommige zaken tot beslag kan overgaan. Volgens Daniël Verheyden, woordvoerder van de Kansspelcommissie, om de volgende reden: "...Dat doen we om na te gaan of er iets strafbaars is gebeurd. Poker is verboden van zodra geld wordt ingezet. Dan wordt poker beschouwd als een kansspel."
Wat een bewogen GIRO was het weer dit jaar. Hoewel volop in de examenperiode, kon ik het toch niet laten om even de slotrit mee te volgen op onze nationale televisiezender, waarbij sommigen wel eens smalend verwijzen naar "'t rood bakske" en "vrtwatch.be", helaas niet geheel onterecht. Gelukkig merk je daar in de sportuitzendingen niet al te veel van. In ieder geval, nadat Alberto Contador verdiend de overwinning in het eindklassement in de wacht had geslepen, bleef ik nog even hangen voor de buis. Wat ik na de wielerwedstrijd echter te zien kreeg grensde aan het absurde. Even meende (lees: hoopte) ik dat het ging om de algemeen bekende ‘boodschap van algemeen nut'. Bij nader inzien bleek het te gaan om een uitzending van ‘Kijk Uit', een programma uitgaande van de federale politie over alles wat met verkeer te maken heeft. Dat moest je bij deze uitzending dan ook heel letterlijk nemen. Even vroeg ik me af waarom vaste presentator Flor Coninckx niet meer te zien was, na enige tijd drongen diens perikelen van de voorbije weken tot me door en grijnsde ik. Deze grijns verstarde echter snel naarmate er dieper werd ingegaan op het onderwerp van de dag, en ruimde al snel plaats voor bitter ongeloof. De uitzending draaide om het zogenaamde "Jongerenproces-verbaal", resultaat van een protocol gesloten tussen de politie en het parket. Leuven -waarbij sommigen wel eens smalend verwijzen naar Tobbackograd- was de eerste stad waar men dit in de praktijk zou omzetten. Het Jongerenproces-verbaal houdt in dat jonge verkeersovertreders (12-16 jaar) zullen "uitgenodigd" worden om een sessie in de zogenaamde "verkeersvormingsklas". In ware "Patrouillestijl" kreeg Kijk Uit zowaar de exclusieve kans om beelden van het voorbereidend werk, alsook van de verkeersvormingsklas zelf vast te leggen. De zware criminelen werden evenwel onherkenbaar gemaakt d.m.v. de befaamde "blokjes", en de stem werd hervormd. Niet meer dan logisch voor zo'n zware feiten, aldus de Procureur des Konings van het desbetreffende arrondissement.
Lees verder: Zero Tolerance and No Mercy: de Verkeersvormingsklas
De jongsocialisten van Animo komen in het nieuws. Zeer slim spelen zij in op de schandalige ancienregime praktijken die het paternalistische CD&V in Temse ongegeneerd uitoefenen. Het zou inderdaad niet meer mogelijk mogen zijn dat in onze hedendaagse, en wat wij toch als vooruitstrevende en modernistische maatschappij beschouwen, enige vorm van censuur wordt toegepast laat staan getolereerd wordt.
Lees verder: Voor een absolute vrijheid van meningsuiting en consequente socialisten
Onze alma mater haalt weeral het nieuws. “Antwerpse student drinkt teveel” kopt een krant. De Antwerpse professor Van Hal is na grondig onderzoek tot deze conclusie gekomen. De parameter voor teveel is de magische grens van 21 eenheden alcohol per week geponeerd. Een andere alarmerende grens zou die van 6 glazen alcohol per gelegenheid zijn. Op basis van deze categorisering komen de onderzoekers tot de conclusie dat een op 10 studenten een zeer problematische drinker is en 1 op 6 een keer per week aan comadrinken doet. Het behoeft geen betoog dat deze cijfers niet enorm coherent zijn met de realiteit. Een van de grootste problemen die ik zie met de statistieken is dat zij absoluut ongegrond arbitrair zijn. Stel dat men één zware cantus per week doet en voor de volgende 6 dagen en 20 uur resoluut aan geheelonthouding doet . Volgens deze categorisering is hij dan een problematische drinker. Elke student weet dat dit niet zo is. Ook het nuttige van 6 glazen alcohol per dag kan op een dag met weinig lesuren en zonnige terrasjesweer meermaals voorvallen. Hier ligt dan weer het probleem dat onvoldoende rekening werd gehouden met de tijdslengte.
Voor zij die het belangt,...
LVSV-Antwerpen wordt steeds meer een gevestigde waarde dat studenten een alternatief kan bieden waar ze op een plezante manier nog iets interessants kunnen meemaken.
Het succes van LVSV - Antwerpen heeft zelfs mensen geïnspireerd om met een eigen politieke vereniging te beginnen. De Antwerpse student doet terug aan politiek en het politieke debat aan de UA is weggehaald uit de coulissen van allerlei extremisten.
Maar er is nog heel veel werk...